Projekty zrealizowane w I edycji

Zwycięskie projekty realizowane były między marcem a sierpniem 2011 r.

2011-09-10 09:11

Projekt „Poznajemy świat” - Fundacja Domy Wspólnoty Chleb Życia

Nagorzyce to mała wieś w województwie świętokrzyskim. Fundacja Domy Wspólnoty Chleb Życia prowadzi tam punkt przedszkolny dla czternaściorga dzieci, a także świetlicę dla dzieci i młodzieży, otwartą zarówno w trakcie roku szkolnego, jak i w wakacje.

Poznajemy świat

Mówi przedstawicielka Fundacji Domy Wspólnoty Chleb Życia, Małgorzata Waniurska: – Chcemy, żeby dzieci dobrze wykorzystały wolny czas. Prowadzimy zajęcia rekreacyjne, ale przy okazji dzieciaki się uczą. Zależy nam na interesującej formie zajęć.

Pieniądze przekazane przez Społeczny Fundusz Notariatu na potrzeby projektu „Poznajemy świat” umożliwiły dzieciom i młodzieży udział w wycieczkach, wyprawach do kina czy teatru, zajęciach kółek zainteresowań, warsztatach artystycznych i cotygodniowych wyjazdach na basen. Odbył się także piknik z okazji Dnia Dziecka.

Małgorzata Waniurska podkreśla, że Nagorzyce i okoliczne miejscowości to tereny dosyć ubogie i wielu rodziców nie stać na zapewnienie swoim dzieciom dodatkowych zajęć. Jako przykład podaje wycieczkę do JuraParku w Bałtowie: to niedaleko od Nagorzyc, ale większość dzieci nigdy tam nie była. – Wróciły zachwycone – cieszy się Waniurska. – Brały udział w zajęciach edukacyjnych połączonych z zabawą, z zapartym tchem oglądały rekonstrukcje dinozaurów.

Atrakcją był także spływ tratwami oraz odwiedziny w Krainie Koni. Myślę, że dla większości z nich to będzie niezapomniany wyjazd. Dodaje, że również rodzice byli zaangażowani i pomocni, wspierając organizację wyjazdów.
– Przyjęliśmy zasadę nauki przez zabawę – wyjaśnia przedstawicielka Fundacji. – Stąd na przykład program działań dla kółka matematycznego, który zachęcał dzieci do nauki matematyki i w przystępny sposób wyjaśniał im wszystkiej zawiłości tej dziedziny.

Uczniowie pracowali z wykorzystaniem programów komputerowych, brali udział w konkursach, uczyli się redagować teksty matematyczne. Dzieci szczególnie uzdolnione matematycznie mogły liczyć na indywidualne zajęcia.

Grupa liczyła 46 podopiecznych, od przedszkolaków do gimnazjalistów. Bez wątpienia udało się spełnić tytułowy cel: pokazać im świat i zachęcić do odkrywania swych pasji. Być może któreś z dzieci zostanie matematykiem, a inne odkryje w sobie talent pływacki? No i nie zapominajmy, że wszystkie miały przy tym mnóstwo frajdy.

więcej...

2011-09-10 09:10

„Otwarta Droga. Wieloaspektowe wspieranie dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną” - Stowarzyszenie Na Tak

Projekt pomyślany przez organizację pożytku publicznego, której głównym celem jest przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu dzieci i młodzieży upośledzonej intelektualnie. Stowarzyszenie wspiera także rodziców.

Otwarta Droga. Wieloaspektowe wspieranie dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną

Ewa Dienwebel ze Stowarzyszenia Na Tak opowiedziała nam o szczegółach projektu realizowanego od marca do sierpnia 2011 r.:
„Projekt »Otwarta Droga. Wieloaspektowe wspieranie dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną« podzielony był na trzy części.

Pierwsza to zajęcia prowadzone w naszej Społecznej Podstawowej Szkole Specjalnej i gimnazjum »Zakątek«. Prowadzimy tu rehabilitację silnie upośledzonych dzieci i młodzieży. Ciekawą metodą pracy jest na przykład tak zwana komunikacja alternatywna. Kierowana jest ona do silnie upośledzonych osób, którym różnorodne bariery nie pozwalają artykułować myśli w zwykły sposób. Na zajęciach uczymy dzieci porozumiewania się z otoczeniem poprzez spoglądanie na obrazek przedstawiający konkretny przedmiot lub czynność.

Dla osób upośledzonych, a w szczególności dla ich bliskich jest to niezwykle cenne i znacznie zwiększa jakość ich życia. To stosunkowo nowa metoda, ale już przynosi widoczne rezultaty. Dzieciom z umiarkowanym upośledzeniem dedykowane są natomiast zajęcia z doświadczonymi psychologami, logopedami i rehabilitantami.

Drugą część projektu stanowią zajęcia na basenie dla dzieci z zespołem Downa. Wyszkoleni instruktorzy młodsze dzieci jedynie oswajają z wodą, natomiast dla starszych prowadzą naukę pływania. Dla uczestników zajęć organizowane są zawody pływackie z prawdziwego zdarzenia. Startujący podzieleni są na grupy w zależności od poziomu umiejętności: od biegów z deseczkami po pływanie różnymi stylami.

Możemy się pochwalić wieloma sukcesami naszych podopiecznych na zawodach międzynarodowych i olimpiadach specjalnych!
Takie akcje niosą ze sobą liczne korzyści. Dzieci wzmacniają poczucie swojej wartości, a ich rodzice czują dumę i szczęście, gdy na przykład nad morzem ich dziecko pływa na równi z innymi dziećmi i jest postrzegane przez pryzmat własnych umiejętności, a nie swojego upośledzenia.

Trzecia część projektu to trening samodzielności, w postaci letniego obozu rehabilitacyjnego w Szklarskiej Porębie. Dzieci wypoczywają, biorą udział w wycieczkach i poddawane są zabiegom zdrowotnym. Szczególny nacisk kładziemy jednak na jak największą samodzielność wychowanków w różnych aspektach: od samodzielnego przygotowywania i wysyłania kartek do rodziców, przez kupowanie łakoci bez pomocy wychowawcy, po naukę dbania o higienę osobistą.

Fakt, że dzieci na obóz jadą same, sprawia, że rodzice mogą odpocząć od problemów związanych z opieką nad nimi, ale też same dzieci mogą odpocząć od ciągłej i często nadmiernej pomocy. Innym wielkim plusem wyjazdu jest budowanie przez uczestników więzi społecznych i nawiązywanie przyjaźni. Obok rehabilitacji fizycznej staramy się więc prowadzić również rehabilitację społeczną”.

więcej...

2011-09-10 09:10

„Sztuka na wiejskim podwórku” - Fundusz Lokalny na Rzecz Rozwoju Społecznego

Warsztaty malarskie i rzeźbiarskie, wycieczka do teatru i filharmonii oraz zajęcia edukacyjne były elementami projektu, realizowanego od marca 2011 r. w Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II w Łubinie Kościelnym koło Bielska Podlaskiego. Projektem objętych było 63 dzieci z klas 0–3. Pomysłodawcom zależało na wzbogaceniu oferty edukacyjnej poprzez różnorodne działania związane ze sztuką.

Sztuka na wiejskim podwórku

Pomysłodawcom zależało na wzbogaceniu oferty edukacyjnej poprzez różnorodne działania związane ze sztuką. Więcej o projekcie opowiada pani Alina Dębowska, jedna z osób zaangażowanych w jego realizację.

Skąd pomysł na tego typu zajęcia? Dlaczego wybrano akurat tę szkołę?
Jesteśmy grupą animatorów kultury, muzealników, historyków. Do zajęć z dziećmi zaangażowaliśmy plastyków i rzeźbiarzy. Wiemy, że dzieci mieszkające na wsi, z dala od dużych miast, mają mniejsze szanse na obcowanie ze sztuką. Realizowaliśmy już wiele innych projektów we współpracy ze szkołami, choćby w niedalekim Augustowie. Tym razem wybraliśmy szkołę podstawową w Łubinie Kościelnym – niewielką placówkę z bardzo ciepłą i rodzinną atmosferą.

Jak na projekt zareagowała lokalna społeczność?
Środowisko lokalne było nam bardzo przychylne i chętnie się angażowało. Chociaż jesteśmy niejako z zewnątrz, to jednak bardzo się zżyliśmy z lokalnymi mieszkańcami. Dostaliśmy duże poparcie od proboszcza i sołtysa. Mogliśmy także liczyć na wsparcie władz samorządowych. Urząd gminy udostępnił nam swoją stronę internetową, dzięki czemu rodzice mogli oglądać zdjęcia swoich pociech podczas warsztatów. Bardzo wspierał nas również dyrektor szkoły oraz nauczyciele.

Chcieliśmy zaangażować także rodziców, wspomóc ich, pokazać, jak ważne dla rozwoju dzieci są zajęcia plastyczne. Przed rozpoczęciem projektu spotkaliśmy się z rodzicami, poinformowaliśmy, kim jesteśmy, co chcemy robić. Stawialiśmy na pełną jawność.

Jakie są efekty zrealizowanego projektu?
Nasze działania wywarły znaczny wpływ nie tylko na dzieci, ale też na całą społeczność. Część dzieci nigdy wcześniej nie miała styczności z przyrządami, których używały podczas warsztatów. Nauczyciele wskazywali nam uczniów, którzy objawili już uzdolnienia plastyczne. Tymczasem pod wpływem zajęć takie talenty odezwały się także u innych.

Widoczny był wielki entuzjazm i zaangażowanie w zajęcia. Kiedy wchodziliśmy do szkoły, dzieci już na nas czekały, były uśmiechnięte, widać było, że z niecierpliwością wyczekują kolejnych zajęć. Duża w tym zasługa prowadzących warsztaty. Od nauczycieli wiemy, że dzieci, które były zamknięte i nieśmiałe, stały się bardziej otwarte, chętnie ze sobą współpracują, pomagają sobie wzajemnie, ładniej malują i rysują.

Zaktywizowały też swoich rodziców. Opowiadały o tym, że malowały wspólnie z mamą czy tatą, wykonywały różne zadania nadprogramowe.
Zależało nam na tym, żeby w głowach dzieci coś zostało, chcieliśmy zaszczepić w nich chęć poznawania sztuki i obcowania z nią. Pojechaliśmy więc także na wycieczki do teatru, filharmonii, na wystawy.

Dzieci były też w restauracji, która je zachwyciła – co może zaskakujące, podobała im się bardziej niż McDonald. Wkrótce odbędzie się piknik, który organizujemy z miejscowym proboszczem. Zaprezentujemy tam zdjęcia i prace powstałe podczas warsztatów. Z pewnością zaznaczymy, że nie zrobilibyśmy tego wszystkiego bez wsparcia finansowego ze strony Funduszu Społecznego Notariatu.

Jakie są dalsze plany?
Dzieci bardzo zainteresowały się lepieniem w glinie, dlatego chcemy zdobyć środki na zakup pieca i koła garncarskiego. To zresztą wpisuje się w tradycje regionu – na Podlasiu były niegdyś liczne ośrodki garncarskie, pomyśleliśmy, że warto je reaktywować. Wkrótce zostanie wydany również kalendarz. Na każdej stronie znajdzie się reprodukcja jednej z prac naszych podopiecznych oraz zdjęcia robione podczas warsztatów. Dla dzieci i ich rodziców będzie to niewątpliwie wspaniała pamiątka.

Jesteśmy gospodarni i pozostało nam trochę materiałów zakupionych w ramach środków przekazanych przez Społeczny Fundusz Notariatu. Na pewno dzieci będą z nich dalej korzystać.

więcej...

2011-09-10 09:05

„Poszerzyć horyzonty – droga do sukcesu” - Stowarzyszenie Dobrych Inicjatyw

Stowarzyszenie skupia osoby związane z wsią Zbrza w powiecie kieleckim. Jego głównym celem jest wspieranie rozwoju i zwiększanie perspektyw zwłaszcza najmłodszych mieszkańców. Stąd właśnie pomysł projektu, realizowanego we współpracy z lokalną szkołą podstawową z Dębskiej Woli.

Poszerzyć horyzonty - droga do sukcesu

– Zaczęliśmy od przeprowadzenia przez specjalistów diagnozy psychologicznej wśród dzieci, rodziców i nauczycieli – opowiada Anna Sitek, koordynatorka projektu. – To pomogło dostosować projekt do realiów i potrzeb społeczności.

Działania podzielono na dwa obszary: zajęcia z psychologiem oraz kółka zainteresowań dla uczniów.
Pierwszym zadaniem było oswajanie z osobą psychologa. Okazało się bowiem, że w mentalności mieszkańców wsi istnieją nadal ogromne bariery związane z korzystaniem z pomocy specjalisty. Stąd warsztaty skierowane zarówno do dzieci i rodziców jak i nauczycieli. W ich trakcie poruszane są tematy takie jak przemoc czy alkoholizm.

Jak tłumaczy Anna Sitek, okazało się, że w postrzeganiu nauczycieli czy rodziców pojęcie przemocy jest bardzo ograniczone, podczas gdy dzieci stykają się z takimi jej przejawami, jak choćby nękanie przez rówieśników w szkole. – To samo dotyczy problemu alkoholizmu – ciągnie Sitek. – Na wsiach często sąsiedzi udają, że nie widzą problemu, natomiast rodzina osoby uzależnionej wstydzi się do tego przyznać.

Beneficjentami działania są głównie dzieci. Realizatorzy projektu we współpracy z doświadczonymi psychologami starają się zbudować u nich zaufanie i przekonanie, że mogą w każdej chwili przyjść z problemem, zostaną wysłuchane i otrzymają wsparcie. W trakcie warsztatów dzieci uczy się również asertywności. Dowiadują się, że mają prawo mówić „nie”, że coś może im się nie podobać.

Projekt miał także na celu zetknięcie dzieci z różnymi formami edukacji realizowanej poza obowiązkowym systemem oświaty. Prowadzone przez profesjonalistów zajęcia mają szerzej pokazać dzieciom świat, zaprezentować inne wzorce, poszerzyć pole zainteresowań. W ramach koła teatralnego, tanecznego, plastycznego oraz Klubu Odkrywców dzieci spotykają się z aktorami, malarzami, naukowcami.

Uczestnicy grupy tanecznej wybrali się do Łodzi na spektakl baletowy Jezioro łabędzie, młodzi aktorzy – na spektakl do krakowskiego teatru, natomiast Odkrywcy zostali zaproszeni do kieleckiego uniwersytetu, gdzie wzięli udział w zajęciach w prawdziwej pracowni naukowej. – Dzieci były zachwycone! – cieszy się Sitek. – Oprócz tego za dobre wyniki w nauce 50 dzieci pojechało do Warszawy do Centrum Nauki Kopernik. To świetna motywacja.

Poszerzyć horyzonty Stowarzyszenie zabrało 40 dzieci na Letnią Akademię Rozwoju do Jaworek koło Szczawnicy. Na obóz pojechały dzieci zmagające się na co dzień z różnymi problemami. Wśród nich są dzieci alkoholików, z rodzin wielodzietnych, takie, które niedawno straciły członka rodziny, czy wreszcie te sprawiające duże problemy wychowawcze. – Prowadzone z psychologami i terapeutami zajęcia mają na celu wywołanie w psychice i zachowaniu dzieci trwałych, pozytywnych zmian – mówi Anna Sitek. – Tak, aby po powrocie do domu umiały sobie lepiej radzić z tymi problemami.
Działania prowadzone w ramach projektu okazały się cenne dla całej społeczności Zbrzy.

W odczuciu Anny Sitek już teraz da się zaobserwować zmianę nastawienia gminy, która decyduje się włączać w kolejne akcje, oraz rodziców, coraz chętniej angażujących się w pomoc przy realizacji różnych przedsięwzięć związanych z życiem szkoły, do której chodzą ich dzieci.

więcej...

2011-09-10 09:01

„Chcę Ci powiedzieć…” - łódzki oddział Krajowego Towarzystwa Autyzmu

Projekt miał na celu przezwyciężanie barier komunikacyjnych u dzieci i młodzieży ze spektrum autyzmu. Zrealizowany został w utworzonym i prowadzonym przez beneficjenta Centrum Navicula – jedynej w województwie łódzkim placówce specjalistyczną dla dzieci, młodzieży i dorosłych z autyzmem oraz ich rodzin.

Chcę ci powiedzieć

Koordynatorkę projektu, Milenę Król, poprosiliśmy o przybliżenie nam istoty problemów komunikacyjnych w autyzmie.

Na czym polegają problemy z komunikacją u osób ze spektrum autyzmu i dlaczego tak ważne jest, żeby nad nimi pracować?
Milena Król: Problemy z efektywnym porozumiewaniem się dziecka z jego bliskimi oraz otoczeniem – opóźnienie lub całkowity brak języka mówionego i porozumiewania się pozawerbalnego, trudności w prowadzeniu dialogu czy utrzymaniu kontaktu językowego z drugą osobą – to osiowe objawy autyzmu. Zaburzenia w komunikacji prowadzą do ograniczeń funkcjonowania w otoczeniu, czego efektem jest pogłębiające się wykluczenie społeczne.

Osoby autystyczne wycofują się z kontaktu z innymi. Dla większości dzieci z autyzmem brak narzędzi do efektywnego komunikowania swoich potrzeb jest przyczyną narastających frustracji, które skutkują pojawieniem się zachowań trudnych i niepożądanych, takich jak agresja. Kompetencje komunikacyjne są niezbędne, by prawidłowo funkcjonować w rodzinie czy grupie rówieśniczej.

Jak wyglądają zajęcia z podopiecznymi ośrodka?
Terapia dzieci ze spektrum autyzmu jest wielowymiarowa. Dostosowujemy program do indywidualnych potrzeb i możliwości dziecka. Stosujemy wiele metod: terapię behawioralną, logopedię, integrację sensoryczną, metodę Tomatisa, biofeedback, muzykoterapię, dogoterapię, arteterapię, metodę Knillów, metodę W.Sherborne, leczenie biomedyczne. Długo by wymieniać.

Działania zrealizowane w ramach projektu wspieranego przez FSN ukierunkowane były jednak na usprawnianiu kompetencji komunikacyjnych. Odbywa się to podczas wszystkich codziennych zajęć, jednak najważniejsze są metody komunikacji alternatywnej i wspomaganej (AAC). Umożliwiają one porozumiewanie się osobom, które nie posiadły umiejętności mowy lub posiadają ją w stopniu uniemożliwiającym satysfakcjonującą komunikację.

Dla wielu osób to jedyne dostępne narzędzia porozumiewania się z otoczeniem. Dzieci najczęściej pracują z tablicami i albumami komunikacyjnymi. Tablice są przygotowywane przez terapeutów indywidualnych we współpracy z terapeutą AAC lub logopedą. Podając lub wskazując określony obrazek dzieciaki mogą przekazać drugiej osobie informację dotyczącą swoich potrzeb, samopoczucia czy po prostu się przywitać.

Na zdjęciach widać też całe serie obrazków, nie tylko pojedyncze piktogramy.
Tak, za pomocą rzepów można układać bardziej złożone, kilkuobrazkowe komunikaty – na przykład plany dnia. Dzieci z autyzmem mają problemy z rozumieniem mowy, więc szczególnym wyzwaniem jest dla nich rozumienie i wykonywanie poleceń, uczenie się czynności samoobsługowych oraz uczenie się i przestrzeganie norm społecznych. Instrukcje w postaci obrazków podpowiadają dzieciom, jaka jest kolejność wykonania poszczególnych czynności np. podczas mycia naczyń, przypominają też o tym, co można, a czego nie wolno robić w określonych miejscach.

Autyści czują się źle w świecie, który jest chaotyczny i nieprzewidywalny. Aby zapewnić im ramy, w których mogliby się pewnie poruszać, stosujemy plany dnia. Przyjmują one formy plansz czy zeszytów, a pełnia tę samą funkcję, co terminarze przypominające zdrowym osobom o zadaniach czy przyjemnościach, które je czekają danego dnia.

Jak reagowali rodzice dzieci?
Bardzo ważnym celem było pokazanie rodzicom korzyści, które dają narzędzia wspierające porozumiewanie się ich dzieci. Każde dziecko posiada swoją indywidualna tablicę czy album, które „idą za nim”, także do domu. Stworzyliśmy ponadto możliwość wypożyczenia komunikatorów na użytek domowy.

Dając dziecku narzędzia i ucząc kluczowej społecznie umiejętności, jaką jest komunikacja, zmniejszyliśmy ich poczucie frustracji, niezrozumienia, pozostawania poza nawiasem. To niewątpliwie podniosło jakość życia całych rodzin.

więcej...

Valid XHTML 1.1Level Double-A conformance, W3C WAI Web Content Accessibility Guidelines 2.0
Opracowanie: RejNET
wygenerowano w czasie: 0.05 s.